Nawigacja

Instytucje wspierające

W bibliotece.pl Kino za Rogiem Unia Europejska
Program Leader Lokalna Grupa Działania „Perły Ponidzia” Program Rozwoju Obszarów Wiejskich Instytut Książki Ministerstwo Kultury i Dziedzictwa Narodowego Biblioteka Narodowa Narodowy Program Rozwoju Czytelnictwa Cyfrowa Biblioteka Narodowa Polona Polski Instytut Sztuki Filmowej

Statystyka

stat4u

Logowanie

Nazwa użytkownika

Hasło



Nie masz jeszcze konta?
Zarejestruj się

Nie możesz się zalogować?
Poproś o nowe hasło

BIP

Biuletyn Informacji Publicznej

Biblioteka w Oleśnie

Kino za rogiem Facebook Kręgielnia Olesno

Losowe zdjęcie

Warto przeczytać

Nowości książkowe

Pagerank

My Google Pagerank

Gminna Biblioteka Publiczna w Oleśnie w katalogu Gwiazdor

Wikipedia


Katalog Onet.plKatalog Onet.plKatalog Onet.pl
Gminna Biblioteka Publiczna w Oleśnie
Całkowita liczba odwiedzin:
2211535

Rozmowy o miłości i małżeństwie na Dyskusyjnym Klubie Książki

Dyskusyjny Klub Książki

15 grudnia 2014 roku odbyło się ostatnie w tym roku spotkanie Dyskusyjnego Klubu Książki w Oleśnie. Klubowiczki rozmawiały o książce M. Rodoredy pt. „Diamentowy plac”.

Akcja książki rozpoczyna się w momencie, gdy Natalia, główna bohaterka, poznaje Quimet’a – młodego, aroganckiego mężczyznę, który najpierw poprosił ją do tańca, a w końcu został jej mężem. Od tego momentu cała fabuła zaczyna kręcić się, wirować, zawracać, przyspieszać i zwalniać – Natalia, jak w szaleńczym tańcu z Ouimetem, pozwala prowadzić się mężowi i codziennym wydarzeniom. Mężczyzna dyktuje warunki wspólnego życia – jego fanaberie (na przykład zaadaptowanie pokoju na gołębnik) mają być spełniane bezwarunkowo, bez pytań i protestów. Ouimet może robić co chce – pracuje, gdy chce, mówi, co chce, narzeka na wszystko i użala się nad sobą, zaś wszelkie próby sprzeciwu wobec jego zachowań czy upodobań, nasilają jedynie jego „śmiertelne choroby”. Z kolei Natalia ma w pełni podporządkować się mężowi. Musi zrezygnować z pracy w cukierni, by nie narażać się na spojrzenia pracodawcy. Musi opiekować się domem, dziećmi, rozpieszczonym mężem i stadem gołębi, których nienawidzi. Musi też tolerować imię Colometa, nadane jej przez ukochanego.
Taka charakterystyka bohaterów nie zachęca co czytania. Jednak trzeba wziąć pod uwagę, że akcja książki toczy się w Barcelonie, w latach 30 ubiegłego wieku. To z kolei tłumaczy życiową niezaradność Natalii i jej naiwne poddanie się losowi. Dziewczyna wychowywana przez ojca, nauczona została tylko jednego – mężczyzna rządzi, kobieta jest mu uległa. Dlatego bohaterka pozwala się znieważać i zastraszać – takie jest jej miejsce w małżeństwie, i jest to zupełnie naturalne. Czytelnik nie może zbyt pochopnie oceniać Natalii. Okazuje się bowiem, że w gruncie rzeczy to ona dźwiga na swoich ramionach ciężar wychowywania dzieci i troski o dom. Co więcej, gdy Quimet wyrusza na wojnę (czemu Natalia oczywiście się nie sprzeciwia), dziewczyna idzie do pracy, by polepszyć warunki bytowe swoje i swoich dzieci. Jednak gdy mąż ginie na froncie, zaczyna brakować pieniędzy i żywności, Natalia w końcu się poddaje – decyduje zabić dzieci i siebie. Ale wtedy pojawia się miłość. I okazuje się, że to „książka o miłości. O bezwarunkowym uczuciu, którego nie chcemy zmieniać, kształtować, ulepszać. Tylko czy taka miłość jest czymś dobrym?” Większość z nas stwierdzi z całą pewnością, że nie. Ale Natalia ma na ten temat odmienne zdanie...

Wygenerowano w sekund: 0.02
2,211,535 Unikalnych wizyt